Ortopedia weterynaryjna — Łódź

Co warto wiedzieć przed wizytą

Ortopedia weterynaryjna w Łodzi obejmuje diagnostykę i leczenie chorób kości, stawów, więzadeł oraz ścięgien u psów i kotów, ze szczególnym naciskiem na pacjentów średnich i dużych ras, u których problemy ortopedyczne pojawiają się wcześniej i mają cięższy przebieg. Najczęstszym powodem konsultacji jest nagłe lub stopniowo narastające utykanie, sztywność po odpoczynku, niechęć do skoków i schodzenia ze schodów oraz zauważalna utrata masy mięśniowej kończyny. W tle stoją trzy duże grupy schorzeń: zerwanie więzadła krzyżowego doczaszkowego u psa, dysplazja stawu biodrowego oraz dysplazja stawu łokciowego, a także zwyrodnienia stawów u starszych pacjentów. Diagnostyka zaczyna się od dokładnego badania ortopedycznego — palpacji, oceny zakresu ruchu, prób stabilności stawu i testów neurologicznych — uzupełnionego o RTG w pełnym znieczuleniu, USG mięśni i ścięgien, a w trudniejszych przypadkach o tomografię komputerową lub rezonans magnetyczny. Leczenie zachowawcze ma swoje miejsce u pacjentów z lekkim utykaniem i dobrze umięśnionym ciałem; opiera się na kontrolowanym wysiłku, fizjoterapii, redukcji masy ciała oraz leczeniu przeciwbólowym. W przypadkach umiarkowanych i ciężkich rozważa się leczenie chirurgiczne, najczęściej operację techniką TPLO lub TTA przy zerwaniu więzadła krzyżowego, korekcję dysplazji bioder oraz endoprotezoplastykę u wybranych pacjentów. Każda decyzja chirurgiczna powinna być poprzedzona oceną korzyści i ryzyka, planem rehabilitacji pooperacyjnej oraz realistycznym omówieniem czasu rekonwalescencji, który dla TPLO sięga zwykle dwunastu–szesnastu tygodni. W ortopedii rolę często niedocenianą gra fizjoterapia, a w jej ramach hydroterapia i ćwiczenia propriocepcji — bez nich nawet najlepiej wykonana operacja przynosi gorsze efekty, niż mogłaby.

Specjaliści w mieście Łódź

W Łodzi, trzecim co do wielkości mieście Polski, wśród pacjentów ortopedycznych wyraźnie dominują psy ras średnich i dużych — labradory, golden retrievery, owczarki niemieckie, berneńskie psy pasterskie oraz rottweilery — czyli grupy najbardziej narażone na zerwanie więzadła krzyżowego oraz dysplazję stawów bioder i łokci. Znaczna część łódzkich klinik weterynaryjnych dysponuje cyfrowym RTG, USG ortopedycznym oraz salą zabiegową przystosowaną do skomplikowanych operacji typu TPLO i TTA. W mieście działa również kilka gabinetów fizjoterapii weterynaryjnej oferujących bieżnię wodną, laseroterapię i pełny program rehabilitacji pooperacyjnej, co przekłada się na zauważalnie lepsze rokowanie po zabiegach więzadłowych. Centralne położenie Łodzi sprawia, że pacjenci z urazami nagłymi z całego regionu trafiają tutaj na konsultacje ortopedyczne po wstępnej stabilizacji w klinice ogólnej lub szpitalu z całodobowym dyżurem.

Najczęściej zadawane pytania

Po czym poznać, że pies kuleje na tylnej łapie?

Charakterystyczne objawy to odciążanie jednej z kończyn, sztywność po wstaniu, niechęć do skoków oraz wchodzenia po schodach. Czasem pies trzyma łapę uniesioną w spoczynku albo siada krzywo, kładąc nogę na bok. Utykanie nasilające się po wysiłku i ustępujące po odpoczynku częściej wskazuje na chorobę zwyrodnieniową; nagłe, silne kuleczko po skoku lub ostrym obrocie może świadczyć o zerwaniu więzadła krzyżowego. Każde utrzymujące się utykanie zasługuje na badanie ortopedyczne i diagnostykę obrazową.

Czym jest TPLO i kiedy wybrać tę metodę?

TPLO, czyli osteotomia wyrównująca plateau kości piszczelowej, to zaawansowana operacja zerwanego więzadła krzyżowego u psa. Polega na zmianie geometrii stawu kolanowego tak, aby więzadło przestało być potrzebne do stabilizacji. Metoda jest zalecana zwłaszcza u psów dużych, aktywnych i u pacjentów z częściowymi uszkodzeniami obu kolan jednocześnie. Decyzję o TPLO, TTA lub leczeniu zachowawczym podejmuje chirurg ortopeda po pełnym badaniu, RTG i indywidualnej ocenie czynników ryzyka.

Czy dysplazję stawu biodrowego można leczyć bez operacji?

U wielu pacjentów z dysplazją możliwe jest długofalowe leczenie zachowawcze — kontrola masy ciała, sterowany wysiłek, fizjoterapia, suplementy stawowe oraz leki przeciwbólowe. Operacja staje się rozważana wtedy, gdy ból nie ustępuje pomimo intensywnego leczenia, a jakość życia pacjenta wyraźnie się obniża. U młodych psów stosuje się czasem zabiegi profilaktyczne, takie jak symfizodeza miednicy, a u dorosłych z zaawansowaną chorobą — endoprotezoplastykę lub resekcję głowy kości udowej.

Jak długo trwa rekonwalescencja po operacji więzadłowej?

Rekonwalescencja po TPLO lub TTA trwa zwykle dwanaście do szesnastu tygodni, przy czym pierwsze dwa tygodnie to bezwzględny rygor klatki i krótkich spacerów na smyczy, kolejne sześć — stopniowe zwiększanie aktywności oraz regularna fizjoterapia, a ostatnia faza polega na powrocie do normalnego ruchu i odbudowie masy mięśniowej. Powrót do biegania bez ograniczeń możliwy jest najwcześniej po kontrolnym RTG potwierdzającym pełny zrost. Pominięcie etapu rehabilitacji znacznie pogarsza efekt operacji.

Czy fizjoterapia weterynaryjna naprawdę pomaga?

Tak — fizjoterapia jest dziś uznanym i sprawdzonym uzupełnieniem leczenia ortopedycznego oraz pooperacyjnego. Hydroterapia na bieżni wodnej, laseroterapia, magnetoterapia, ćwiczenia propriocepcji oraz masaż leczniczy przyspieszają odbudowę mięśni, redukują ból i poprawiają zakres ruchu w stawie. Pacjenci poddani rehabilitacji wracają do sprawności szybciej i z lepszą stabilnością niż leczeni wyłącznie chirurgicznie. Plan fizjoterapii powinien być zindywidualizowany i prowadzony przez fizjoterapeutę współpracującego z chirurgiem.

Jakie badania zleca lekarz przy problemach ortopedycznych?

Standardem jest RTG w pełnym znieczuleniu, dzięki któremu można uzyskać prawidłowe ułożenie pacjenta i ocenić zarówno tkankę kostną, jak i stabilność stawu w testach manualnych. W razie potrzeby lekarz dokłada USG mięśni i ścięgien, badanie krwi przed znieczuleniem oraz tomografię komputerową przy złożonych dysplazjach łokcia czy fragmentacjach kości. U starszych pacjentów wykonuje się również ocenę kardiologiczną, aby bezpiecznie zaplanować ewentualną operację i protokół znieczulenia.

Powiązane treści