Ortopedia weterynaryjna — Szczecin

Co warto wiedzieć przed wizytą

Ortopedia weterynaryjna w Szczecinie zajmuje się diagnostyką i leczeniem chorób kości, stawów, więzadeł oraz ścięgien u psów i kotów, ze szczególnym naciskiem na pacjentów średnich i dużych ras, u których problemy ortopedyczne pojawiają się wcześniej i mają cięższy przebieg. Najczęstszym powodem konsultacji jest nagłe lub stopniowo narastające utykanie, sztywność po wstaniu, niechęć do skoków, schodów i dłuższych spacerów. W tle stoją zwykle trzy duże grupy schorzeń: zerwanie więzadła krzyżowego doczaszkowego u psa, dysplazja stawu biodrowego i łokciowego oraz zwyrodnieniowa choroba stawów u starszych pacjentów. Diagnostyka zaczyna się od dokładnego badania ortopedycznego — palpacji, oceny zakresu ruchu i prób stabilności stawu — a następnie obejmuje RTG w pełnym znieczuleniu, USG mięśni i ścięgien, w trudniejszych przypadkach również tomografię komputerową. Leczenie zachowawcze ma swoje miejsce u pacjentów z lekkim utykaniem i dobrze rozwiniętą masą mięśniową; opiera się na kontrolowanym wysiłku, fizjoterapii, redukcji masy ciała oraz lekach przeciwbólowych. W przypadkach umiarkowanych i ciężkich rozważa się leczenie chirurgiczne, najczęściej operację techniką TPLO lub TTA przy zerwaniu więzadła krzyżowego, korekcję dysplazji bioder oraz endoprotezoplastykę u wybranych pacjentów. Każda decyzja chirurgiczna powinna być poprzedzona oceną korzyści i ryzyka, planem rehabilitacji pooperacyjnej oraz realistycznym omówieniem czasu rekonwalescencji, który dla TPLO sięga zwykle dwunastu–szesnastu tygodni. W ortopedii często niedocenianą rolę odgrywa fizjoterapia — bez niej najlepiej wykonana operacja przynosi gorsze efekty, niż mogłaby przynieść przy pełnym programie rehabilitacji.

Specjaliści w mieście Szczecin

Wśród szczecińskich pacjentów ortopedycznych dominują psy ras średnich i dużych — labradory, golden retrievery, owczarki niemieckie, berneńskie psy pasterskie i rottweilery — czyli grupy najbardziej narażone na zerwanie więzadła krzyżowego oraz dysplazję bioder i łokci. Kultura aktywnego wypoczynku nad Odrą i Jeziorem Dąbie sprzyja sportowym formom ruchu z psem; tacy pacjenci trafiają do gabinetów po urazach związanych z gwałtownym hamowaniem, skokami z pomostu lub apportowaniem na trawie. Część klinik weterynaryjnych w mieście dysponuje cyfrowym RTG i salą zabiegową przystosowaną do skomplikowanych operacji TPLO i TTA. Działają też wybrane gabinety fizjoterapii weterynaryjnej z bieżnią wodną, laseroterapią i pełnym programem rehabilitacji pooperacyjnej, co istotnie poprawia rokowanie po zabiegach więzadłowych.

Najczęściej zadawane pytania

Po czym poznać, że pies kuleje na tylnej łapie?

Charakterystyczne objawy to odciążanie jednej z kończyn, sztywność po wstaniu, niechęć do skoków i wchodzenia po schodach. Czasem pies trzyma łapę uniesioną w spoczynku albo siada krzywo, kładąc nogę na bok. Utykanie nasilające się po wysiłku i ustępujące po odpoczynku częściej wskazuje na chorobę zwyrodnieniową; nagłe, silne kuleczko po skoku lub ostrym obrocie może świadczyć o zerwaniu więzadła krzyżowego. Każde utrzymujące się utykanie zasługuje na badanie ortopedyczne.

Czym jest TPLO i kiedy wybrać tę metodę?

TPLO, czyli osteotomia wyrównująca plateau kości piszczelowej, to zaawansowana operacja zerwanego więzadła krzyżowego u psa. Polega na zmianie geometrii stawu kolanowego tak, aby więzadło przestało być potrzebne do stabilizacji. Metoda zalecana jest zwłaszcza u psów dużych, aktywnych oraz u pacjentów z częściowymi uszkodzeniami obu kolan. Decyzję o TPLO, TTA lub leczeniu zachowawczym podejmuje chirurg ortopeda po pełnym badaniu, RTG i ocenie indywidualnych czynników ryzyka pacjenta.

Czy dysplazję stawu biodrowego można leczyć bez operacji?

U wielu pacjentów z dysplazją możliwe jest długofalowe leczenie zachowawcze — kontrola masy ciała, sterowany wysiłek, fizjoterapia, suplementy stawowe i leki przeciwbólowe. Operacja staje się rozważana, gdy ból nie ustępuje pomimo intensywnego leczenia, a jakość życia pacjenta wyraźnie się obniża. U młodych psów stosuje się czasem zabiegi profilaktyczne, takie jak symfizodeza miednicy, a u dorosłych z zaawansowaną chorobą — endoprotezoplastykę lub resekcję głowy kości udowej.

Jak długo trwa rekonwalescencja po operacji więzadłowej?

Rekonwalescencja po TPLO lub TTA trwa zwykle dwanaście do szesnastu tygodni, przy czym pierwsze dwa tygodnie to bezwzględny rygor klatki i krótkich spacerów na smyczy, kolejne sześć — stopniowe zwiększanie aktywności i fizjoterapia, a ostatnia faza polega na powrocie do normalnego ruchu i odbudowie masy mięśniowej. Powrót do biegania bez ograniczeń możliwy jest najwcześniej po kontrolnym RTG potwierdzającym pełny zrost. Pominięcie etapu rehabilitacji znacznie pogarsza efekt operacji.

Czy fizjoterapia weterynaryjna naprawdę pomaga?

Tak — fizjoterapia jest dziś uznanym, sprawdzonym uzupełnieniem leczenia ortopedycznego i pooperacyjnego. Hydroterapia na bieżni wodnej, laseroterapia, magnetoterapia, ćwiczenia propriocepcji i masaż leczniczy przyspieszają odbudowę mięśni, redukują ból i poprawiają zakres ruchu. Pacjenci poddani rehabilitacji wracają do sprawności szybciej i z lepszą stabilnością stawu niż leczeni wyłącznie operacyjnie. Plan fizjoterapii powinien być zindywidualizowany i prowadzony przez wyszkolonego fizjoterapeutę współpracującego z chirurgiem.

Jakie badania zleca lekarz przy problemach ortopedycznych?

Standardem jest RTG w pełnym znieczuleniu, dzięki któremu można uzyskać prawidłowe ułożenie pacjenta i ocenić zarówno tkankę kostną, jak i stabilność stawu w testach manualnych. W razie potrzeby lekarz dokłada USG mięśni i ścięgien, badanie krwi przed znieczuleniem oraz tomografię komputerową przy złożonych dysplazjach łokcia czy fragmentacjach kości. U starszych pacjentów wykonuje się również ocenę kardiologiczną, aby bezpiecznie zaplanować ewentualną operację i protokół znieczulenia.

Powiązane treści